Het Nederlandse scheepsontwerpbureau Conoship International heeft een volledig elektrische versie van zijn CIP3800-vrachtschip gepresenteerd. Met een accupakket van maar liefst 40 MWh moet het schip volledig emissievrij korte kustroutes gaan varen, zonder dat er nog een druppel brandstof aan te pas komt.

Emissievrij varen op vaste kustroutes

Conoship breidt zijn bekende CIP-serie uit met een batterij-elektrische uitvoering van het CIP3800-platform, een general-cargoschip voor de korte vaart. Het ontwerp is speciaal bedoeld voor vaste kustroutes, groene scheepvaartcorridors en zones waar strenge emissie-eisen gelden. Volgens Conoship levert het schip nul directe uitstoot van CO2, stikstofoxiden, zwavel en fijnstof, terwijl de operationele eigenschappen van het platform behouden blijven.

De keuze voor accu-elektrische aandrijving is volgens het bureau geen toekomstmuziek maar een commercieel haalbare oplossing die nu al inzetbaar is. Juist op vaste regionale routes, waar walstroom beschikbaar is en de vaarschema's voorspelbaar zijn, kan de techniek zich direct bewijzen. De kortevaartsector staat onder toenemende druk om te verduurzamen, en een bewezen romp met een schoon aandrijfsysteem past in die ontwikkeling.

Voortbouwen op een beproefde romp

Opvallend is dat Conoship niet kiest voor een experimentele rompvorm, maar voortbouwt op het bestaande 3.800-tons kustvaarderplatform. Die romp is uitgebreid getest met modelproeven, zeeproeven en jarenlange praktijkervaring. Daardoor is de weerstand in het water laag en het energieverbruik per zeemijl beperkt. "Reders die willen overstappen op emissievrij varen, hoeven geen onnodige risico's te nemen met onbewezen rompontwerpen", aldus salesdirecteur Maarten Sickler van Conoship International.

De technische cijfers op een rij

Het schip is 89,43 meter lang, 13,20 meter breed en heeft een diepgang van 5,20 meter. Bij die diepgang kan het 3.200 ton lading meenemen in een enkel, doosvormig ruim met een inhoud van 4.737 kubieke meter, geschikt voor stukgoed, bulk en projectlading. Het accupakket van 40 MWh is modulair opgebouwd en levert een actieradius van ongeveer 350 zeemijl bij 10 knopen, oplopend tot circa 650 zeemijl bij een rustige 8 knopen.

Slim is de gewichtsverdeling: de accu's zijn verdeeld over aparte compartimenten voor en achter in het schip. Daardoor blijft het schip goed in trim en is extra waterballast overbodig. Het gewicht van de batterijen wordt bovendien grotendeels gecompenseerd doordat er geen zware stookolie, gasolie, smeerolie of sludgetanks meer nodig zijn. Zo blijft het laadvermogen concurrerend met een conventionele kustvaarder.

Waarom juist de korte vaart

De korte vaart leent zich bij uitstek voor elektrificatie. Schepen varen er vaste, relatief korte trajecten en keren regelmatig terug naar dezelfde havens, waar ze aan de kade kunnen bijladen. Dat maakt de laadbehoefte voorspelbaar en beperkt de benodigde accucapaciteit tot een realistisch niveau. Waar diepzeeschepen weken achtereen zonder walstroom onderweg zijn, kan een kustvaarder als de CIP3800 telkens opladen tussen twee reizen door. Bovendien voeren steeds meer havensteden en beschermde kustzones strengere milieuregels in, waardoor een emissievrij schip commercieel juist aantrekkelijker wordt. Conoship speelt met dit ontwerp in op die groeiende vraag naar schone regionale scheepvaart.

Modulair platform voor de toekomst

De elektrische variant onderstreept de modulaire filosofie van Conoship. Reders kunnen op hetzelfde CIP3800-platform kiezen voor diesel-elektrisch, methanol-ready, windondersteund of puur batterij-elektrisch varen. Voor routes waar de walstroominfrastructuur nog in ontwikkeling is, kan optioneel een compacte generator op HVO of biodiesel worden ingebouwd als range extender of back-up. Zo houdt de reder flexibiliteit, terwijl het schip bij vrijwel elke werf ter wereld gebouwd kan worden. Voor de Nederlandse maritieme sector is het ontwerp opnieuw een teken dat verduurzaming en praktische inzetbaarheid hand in hand kunnen gaan.

Bron: SWZ Maritime

Foto: Nederlandse kustvaarder (illustratief), Wikimedia Commons