Stichting Het Rotterdamse Zeilschip heeft een nieuwe voorzitter. Guus Drijver neemt het stokje over van Annet Koster, die na ruim vier jaar afscheid neemt. De stichting beheert het bekende varend erfgoed van de stad, waaronder de driemaster Oosterschelde en het zeeschip Helena.

Wisseling aan de top

Met de benoeming van Guus Drijver krijgt de Rotterdamse stichting een nieuw gezicht aan het roer. Hij volgt Annet Koster op, in het dagelijks leven directeur van re.dersvereniging KVNR, die de voorzittershamer ruim vier jaar in handen had. Onder haar voorzitterschap bleef het behoud van historische zeilschepen stevig op de kaart staan.

De overdracht past in de gewoonte van veel erfgoedstichtingen om het bestuur periodiek te verversen. Nieuwe bestuurders brengen nieuwe netwerken en nieuwe energie mee, iets wat goed van pas komt bij organisaties die het grotendeels van vrijwilligers, donateurs en sponsors moeten hebben.

De vloot van de stichting

Stichting Het Rotterdamse Zeilschip richt zich op het behoud en gebruik van uniek varend erfgoed. Het bekendste schip in beheer is de Oosterschelde, een statige driemaster die wereldwijd vaart en voor veel mensen het boegbeeld van de historische Rotterdamse vloot is. Daarnaast valt ook de Helena onder de stichting.

Beide schepen zijn meer dan museumstukken: ze worden actief ingezet en varen met gasten aan boord. Juist dat varende karakter maakt het onderhoud zwaar en kostbaar, maar zorgt er ook voor dat het erfgoed zichtbaar en beleefbaar blijft voor een breed publiek.

Restauratie van de Johanna Hendrika

Naast het beheer van de bestaande vloot werkt de stichting aan de restauratie van de Johanna Hendrika, een beugsloep uit 1896. Zulke restauratieprojecten vragen om vakmanschap, geduld en financiering, en lopen vaak over meerdere jaren. Het terugbrengen van een ruim honderd jaar oud werkschip in de vaart is een flinke klus.

Voor een nieuwe voorzitter is zo'n lopend project meteen een belangrijk dossier. Het vergt niet alleen aandacht voor de techniek, maar ook voor de verhalen eromheen: de geschiedenis van de beugvisserij en de rol die dit soort schepen ooit speelde langs de Nederlandse kust.

Waarom varend erfgoed telt

Historische zeilschepen houden een stuk maritieme geschiedenis levend dat anders alleen in boeken en archieven zou voortbestaan. Ze laten zien hoe er vroeger werd gevaren, gewerkt en gebouwd, en verbinden die kennis met het heden. Voor een havenstad als Rotterdam hoort dat erfgoed onlosmakelijk bij de identiteit.

De komende periode zal moeten blijken hoe Drijver zijn voorzitterschap invult. De opgave blijft hoe dan ook dezelfde: de schepen varend en betaalbaar houden, en tegelijk nieuwe generaties enthousiast maken voor het behoud van dit bijzondere varend erfgoed.

Een havenstad en haar zeilschepen

Rotterdam dankt zijn identiteit voor een groot deel aan het water, en dat maakt het behoud van varend erfgoed meer dan een hobby van liefhebbers. Schepen als de Oosterschelde fungeren als drijvende ambassadeurs van de stad en van de Nederlandse maritieme traditie, zowel in eigen land als tijdens buitenlandse reizen en grote zeilevenementen.

Tegelijk staat dit soort organisaties voor een blijvende uitdaging. Onderhoud, verzekering, bemanning en veiligheidseisen vragen om een stevige financiele basis, terwijl de inkomsten vaak afhangen van charters, donaties en incidentele bijdragen. Een voorzitter met een goed netwerk en bestuurlijke ervaring kan daarin het verschil maken, door partijen te verbinden en nieuwe steun aan te boren.

Bron: Schuttevaer

Foto: de driemaster Oosterschelde, een van de schepen van Stichting Het Rotterdamse Zeilschip (Wikimedia Commons).