Wie weleens een zware bijboot over een steil strand heeft gesjouwd, herkent de frustratie meteen. De Britse motorbooteigenaar Charles Beddingfield had er genoeg van en bouwde zelf een lichte pramdinghy. Zijn verhaal is een mooie bron van inspiratie voor iedereen die met een eigen bijboot aan de slag wil.

Het probleem: een jol van 41 kilo

Beddingfield voer met zijn motorboot Tudor Rose en lag vaak voor de kust bij Gallows Point, Beaumaris op het eiland Anglesey. Zijn oude GRP-jol van ruim twee meter woog maar liefst 41 kilo en moest telkens over een steil kiezelstrand omhoog worden gesleept. Dat werd op den duur een straf. Hij besloot daarom zelf een veel lichter bootje te ontwerpen: een knockabout beach boat die tussen de tochten door gerust bovenaan het strand kan blijven liggen.

Het ontwerp: licht, simpel en zelf te maken

Het resultaat werd een pramdinghy van twee meter lang en 38 centimeter diep, met twee roeiposities. Het bootje draagt met gemak een opvarende plus bagage, of twee personen mits ze zich gedragen. De romp is gemaakt van vier millimeter multiplex, voorzien van een epoxylaag, met sapelihout voor de spiegelbalken, de knieen en de gangboordranden.

Beddingfield koos voor de stitch-and-glue methode: platte panelen die aan elkaar worden genaaid en met glasvezeltape op de kimmen worden verlijmd. De zijbanken dienen meteen als drijfkamers. De kimnaden werden afgeplakt met vier en twee inch brede glastape en de bodem kreeg een extra laag glasweefsel. Het eindresultaat weegt slechts 24 kilo, bijna de helft van de oude jol, en kostte in totaal zo'n 713 pond aan materiaal.

Slim opbergen aan boord

Minstens zo belangrijk als het bouwen is het opbergen. Op de spiegel van de Tudor Rose zit een opklapbare davit in galgvorm die het bootje vrij van het water tilt. Zo stoot de bijboot niet tegen de spiegel wanneer het tij verloopt. Het grootste deel van de tijd hangt het bootje aan die davit in plaats van achter de boot aan te slepen, en de riemen gaan simpelweg binnenin mee.

De handigste bouwtips

Uit het hele project komt een reeks praktische lessen naar voren. Beddingfield bespaarde op kosten door goedkoper Indonesisch driedubbel multiplex te kopen, maar kookte eerst een proefstukje om de lijmnaden op holtes te controleren. De binnenkant van de drijfkamers epoxyde en schuurde hij voor de montage, omdat dat op de werkbank veel makkelijker gaat. Een tip die veel kopzorgen scheelt: was uitgeharde epoxy eerst met water voordat je gaat schuren, anders slibt het schuurpapier dicht.

Ook slim: plak de werkbank af met verpakkingstape zodat de lijm niet vastkoekt, en controleer met het oog of met schietloden of de panelen niet scheluw staan voordat je ze definitief vastzet. Door de skeg naar voren in de kiel door te laten lopen verdween een richel die anders bij het opslepen over het strand bleef haken.

De afwegingen die je zelf maakt

Elk zelfbouwproject is een kwestie van keuzes. Beddingfield koos bewust voor goede roei-eigenschappen. Wie liever meer stabiliteit wil, kan de bodem minder zeeg geven en een spiegel over de volle breedte kiezen, al gaat dat ten koste van het roeien en het uiterlijk. Een lichtere houtsoort voor de gangboordranden had bovendien nog een paar pond gescheeld. Kleine kunststof luikjes in de banken maken het ten slotte eenvoudig om water weg te hozen of spulletjes op te bergen.

Zo laat dit project vooral zien dat een lichte, praktische bijboot heel goed binnen handbereik ligt van de handige watersporter met wat geduld en een zonnige schuur.

Bron: Practical Boat Owner

Foto: houten roeibootje via Wikimedia Commons (ter illustratie)