Op zondag 6 september vertrekt vanuit het Franse Les Sables-d'Olonne de vloot van de Golden Globe Race 2026 voor een wereldomzeiling. Geen moderne raceboten met foils, maar solozeilers die de wereld rond gaan zoals in 1968: alleen, non-stop en zonder hulp van buitenaf.

Zeilen zoals in 1968

De Golden Globe Race (GGR) is een solo, non-stop en onbegeleide zeilrace rond de wereld. De route voert vanuit Frankrijk oostwaarts langs de grote kapen en terug naar Les Sables-d'Olonne, een afstand van ongeveer 30.000 zeemijl. De vloot is naar verwachting zo'n acht maanden onderweg. Het concept grijpt rechtstreeks terug op de legendarische Sunday Times Golden Globe Race van 1968, waarin negen zeilers voor het eerst probeerden solo en non-stop de wereld rond te varen. Slechts één man voltooide die tocht: Robin Knox-Johnston, die er 313 dagen over deed.

De hedendaagse editie is in feite een historische reconstructie. Het reglement vat het kernachtig samen: als iets niet op Knox-Johnstons boot Suhaili zat, mag het in principe ook nu niet aan boord. Geen foils, geen satellietweerrouting, geen GPS en geen computer die de ideale koers berekent.

Drie ijzeren basisregels

De race draait om drie principes. Single-handed betekent dat er van start tot finish niemand anders aan boord mag komen; de zeiler staat er letterlijk alleen voor bij navigatie, reparaties, eten, slapen en noodsituaties. Non-stop houdt in dat aanleggen in een haven verboden is, al mag een deelnemer voor de eigen veiligheid wel ankeren of aan een boei liggen. Unassisted, ten slotte, betekent dat niemand de zeiler mag bevoorraden of fysiek helpen. Advies op afstand via de radio is in bepaalde gevallen wel toegestaan, maar de reparatie moet de zeiler altijd zelf uitvoeren.

Sextant in plaats van GPS

Misschien wel het meest iconische onderdeel is de navigatie. GPS, kaartplotters en elektronische navigatiesystemen zijn verboden. De zeilers bepalen hun positie met de sextant, aan de hand van hemellichamen, en leggen al hun waarnemingen en berekeningen vast. Ook persoonlijke weerrouting via diensten als PredictWind is niet toegestaan; wel mogen zeilers weersinformatie via de HF-radio en officiële hoogzee-berichten ontvangen.

Toch is de GGR geen race waarin een zeiler met enkel een kompas en een olielampje de oceaan op wordt gestuurd. Moderne veiligheidsapparatuur is toegestaan en soms zelfs verplicht. Zo moet elke boot minimaal 210 watt aan zonnepanelen aan boord hebben en is een windvaanstuurautomaat onmisbaar, omdat er geen elektronische autopilot mag worden gebruikt. En terwijl de zeiler het met techniek uit 1968 moet doen, gebruikt de organisatie in 2026 juist volop satelliettechniek om het publiek live te laten meekijken.

Robuuste boten en een kleurrijke vloot

De toegestane boten moeten aan strenge eisen voldoen: 32 tot 36 voet lang, een seriematig gebouwde polyester monohull met een ontwerp van voor 1988, een volledige lange kiel en een fors gewicht van minimaal zo'n 6.200 kilo. Goedgekeurde ontwerpen zijn onder meer de Rustler 36, de Biscay 36, de Cape George 36 en de Tradewind 35. Die lange kiel maakt de boten koersvast en zeewaardig, eigenschappen die belangrijker zijn dan snelheid als je maandenlang alleen op zee zit. De vloot van 2026 telt zestien deelnemers uit landen als Frankrijk, Italië, de Verenigde Staten, Noorwegen en Turkije, met een gemiddelde leeftijd van rond de 46 jaar. Tijdens de vorige drie edities haalden van de 43 starters slechts negen de finish, wat de GGR tot een van de zwaarste uitdagingen in de zeilsport maakt.

Bron: Zeilen.nl

Foto: solo-oceaanrace (illustratief), Wikimedia Commons